Najpospolitsza z brzóz występujących w
Polsce. Drzewo o malowniczej koronie, stożkowatej, kopulastej lub nieregularnie
jajowatej, luźno ugałęzionej. Pokrój lekko „płaczący” za sprawą delikatnych,
cienkich, zwisających gałązek. Rośnie szybko, dorasta do 20-25 m wys. i 7-9 m
szer. Kora na młodych pędach ciemna, później biała i gładka, łuszcząca się
okrężnie, na starych drzewach mocno spękana. Liście jasnozielone, nagie, małe, 3
- 7 cm dł., jajowatoromboidalne lub trójkątne, z ostrym wierzchołkiem. Liście
wcześnie rozwijają się na wiosnę, jesienią przebarwiają się na żółto. Drzewo
typowe dla terenów jałowych, suchych i piaszczystych, ale dobrze rośnie w
każdych warunkach. Potrzebuje dużo światła. Bardzo dobrze znosi zanieczyszczenie
powietrza. Gatunek lasotwórczy. Drewno wykorzystywane gospodarczo, zielone
części i sok w medycynie. Źle znosi przesadzanie, przenosić można tylko młode
drzewa lub starsze z bryłą korzeniową i w pojemnikach. Stosowana do rekultywacji
terenów przemysłowych, ale także w założeniach krajobrazowych i miejskich, w
parkach i ogrodach.
Udostępnij to porównanie znajomym: