Drzewo
dorastające do wysokości 8-10 m, z regularną, kolumnową, czasami
wąskoeliptyczną, gęstą koroną o średnicy 2-3 m. Wzrost powolny. Młode
pędy czerwonobrązowe. Pień prosty z szarą, płytko bruzdowaną
korą.
Liście
w zarysie okrągłe, 5-7-klapowe, długości do 14 cm. Klapy
z kilkoma dużymi zębami, długo i ostro zakończonymi. Nasada liści
sercowata. Blaszka liściowa ciemnoczerwona, błyszcząca, w młodości mocno
pofałdowana, później gładka. Zabarwienie utrzymuje się cały sezon. Ogonki
zaczerwienione lub zielone, z sokiem mlecznym.
Kwiaty
drobne, 0,5-1,2 cm średnicy, żółtozielone, zebrane w baldachogrona po
kilkanaście sztuk. Kwiaty miododajne. Kwitnie rzadko, w końcu kwietnia
przed rozwojem liści.
Owoce
to duże skrzydlaki długości 4-5 cm i szerokości do 1,5 cm,
szeroko rozwarte.
Odmiana
uzyskana w szkółkach McGill & Son w Fairview w stanie Oregon
w USA w 1974 roku, jako sport czerwonolistnej odmiany ‘Crimson
King’.
Bardzo
odporna na mróz (strefa 4).
Mało
wymagająca, co do gleby, rośnie niemal w każdej, z wyjątkiem suchych
i piaszczystych oraz bardzo podmokłych. Odczyn gleby od kwaśnych po
zasadowe. Dobrze rośnie zarówno w miejscach nasłonecznionych, jak
i zacienionych. Odporna na zanieczyszczenie powietrza, ale wrażliwa na
zasolenie i suszę.
Polecana
do nasadzeń parkowych, zieleni osiedlowej i miejskiej oraz do ogrodów
przydomowych. Stosowana w nasadzeniach przydrożnych, krajobrazowych, na
skwerach i placach miejskich, a także przy ulicach, na których nie
stosuje się solenia zimą. Nadaje się na szpalery, cenne drzewo alejowe do
parków. W młodym wieku należy uprawiać przy podporach.
Udostępnij to porównanie znajomym: