Krzew dorastający do 1,5 m wysokości. Pędy cienkie, wyprostowane, pokrój
owalny, luźny. Liście eliptycznojajowate, długości 5-8 cm, na wierzchołku
zaostrzone, piłkowane na brzegu. Z wierzchu ciemnozielone, błyszczące, na
spodniej stronie delikatnie omszone.
Kwiaty tylko płonne, średnicy 1,5-2 cm,
zebrane w kuliste kwiatostany, o średnicy do 10 cm, 4-płatkowe. Płatki z
wyraźnym unerwieniem, zachodzące na siebie, romboidalne, o ząbkowanym brzegu.
Barwa kwiatów zmienna, w zależności od fazy rozwoju. Początkowo jasnoróżowe,
później ciemnoróżowe, a w końcu nawet czerwonawe. Kwitnie od lipca do końca
sierpnia bardzo obficie.
Odmiana ta prawdopodobnie jest mieszańcem pomiędzy
Hydrangea macrophylla i Hydrangea serrata. Otrzymana w 1961 roku w Niemczech
przez G. Arendsa.
Nie do końca odporna na mróz (strefa 6b). Do sadzenia w
najcieplejszych rejonach Polski. Zaleca się jej okrywanie na zimę.
Najlepiej
rośnie na glebach, żyznych i próchnicznych, o odczynie lekko kwaśnym lub
obojętnym. Wrażliwa na suszę, szczególnie w okresie kwitnienia, w przypadku
braku opadów konieczne podlewanie. Wymaga stanowisk słonecznych, choć dobrze
sobie także radzi w miejscach półcienistych.
Polecana do nasadzeń w ogrodach
przydomowych, gdzie należy ją sadzić w miejscach ciepłych, zacisznych
osłoniętych od wiatru. Można ją sadzić pojedynczo lub w grupach, na trawnikach
lub rabatach z innymi roślinami. Nadaje się do sadzenia w pojemnikach, które w
okresie zimy przechowuje się w miejscach z temperaturą około 0oC.
Zawiązuje
kwiaty na szczytach tegorocznych pędów, co jest dużą zaletą gdyż kwitnie nawet
wtedy, gdy przemarzną pędy. Należy je wówczas wyciąć wczesną wiosną, aby mogła
wytworzyć nowe pędy zakończone pąkami kwiatowymi.
Kwiatostanów po ścięciu
można używać do bukietów lub suszyć do suchych kompozycji. Do suszenia należy
ścinać kwiaty w pełni dojrzałe, gdyż młode niedawno rozwinięte nie zasuszą się
ładnie.
Udostępnij to porównanie znajomym: