Niewielkie
drzewko dorastające do 4-5 m wysokości, o pokroju kulistawym, pędy cienkie i
czerwone.Liście w zarysie okrągłe, 5-7-klapowe. Klapy ostro zakończone,
wąskolancetowate, wcięte niemal do ¾ liścia. Brzeg ząbkowany. Blaszka liściowa
czerwonopurpurowa, wiosną ciemniejsza, ale utrzymująca barwę przez cały sezon
aż do jesieni. Jesienią jaskrawoczerwone.
Kwiaty
ciemnoczerwone, umieszczone w niewielkich baldachach, rozwijają się
w maju równocześnie z rozwojem liści.
Owoce
drobne, z ciemnoczerwonymi skrzydełkami.
Odmiana
pochodząca z Japonii, do Europy (do Holandii), sprowadzona po raz pierwszy
w 1860 roku. Do handlu wprowadzona przez szkółki C. Watteza
w 1910 roku.
Nie
do końca odporna na mrozy (strefa 6b) i w surowe zimy może
przemarzać.
Wymaga
gleb żyznych, próchnicznych i dość wilgotnych, ale przepuszczalnych,
o odczynie lekko kwaśnym. Najlepiej się czuje na stanowisku słonecznym.
Bardzo wrażliwa na suszę.
Polecana
głównie do ogrodów przydomowych i orientalnych. Sadzi się ją pojedynczo na
trawnikach lub w kompozycjach z innymi odmianami i gatunkami,
w miejscach zacisznych i osłoniętych od wiatru.
Bardzo
ładna odmiana o czerwonych liściach. Ponieważ jednak rozmnażana
generatywnie powtarza w różnym stopniu czerwone zabarwienie liści,
w handlu znajduje się wiele roślin o różnym stopniu wybarwienia.
Zalecane jest więc kupowanie tej odmiany jedynie rozmnażanej wegetatywnie oraz
w sprawdzonych szkółkach.
Udostępnij to porównanie znajomym: