Lilak Meyera ' Palibin Pa 120

Gęsty, zwarty krzew o regularnym, półkulistym pokroju i drobnych, silni pachnących kwiatach. Po wielu latach uprawy osiąga 1,5 m wysokości i szerokości.

Na cienkich, za młodu owłosionych gałązkach wczesną wiosną pojawiają się małe, do 4 cm długości, jajowate liście o lekko pofalowanych, ciemnozielonych blaszkach. Purpurowofioletowe kwiaty, choć znacznie drobniejsze, są podobne to tych, jakie tworzy lilak pospolity. 

Pojedynczy kwiat jest zbudowany z wąskiej, rozszerzającej się ku górze rurki zakończonej rozpostartymi, drobnymi łatkami. Kwiaty są zebrane w obfite i liczne kwiatostany – krótkie, gęste wiechy. Ich cechą charakterystyczną jest wydzielanie silnego, przyjemnego zapachu. Słodki nektar ukryty wewnątrz rurek wabi motyle. Krzewy zakwitają na przełomie maja i czerwca, później często powtarzają kwitnienie, ale już znacznie słabiej, niż w pierwszym terminie.

Cenną zaletą odmiany jest jej wczesne wchodzenie w fazę generatywną. Pierwsze kwiaty pojawiają się na bardzo młodych roślinach. Krzew jest także oferowany w postaci małego drzewka o okrągłej koronie, które uzyskuje się w wyniku szczepienia na podkładce z lilaka pospolitego. Miejsce szczepienia znajduje się zwykle na wysokości od 1 do 1,8 m. Jest to roślina mało wymagająca, w pełni odporna na mróz i zdrowa.

Dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych, na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu. Krzewy sadzone w cieniu kwitną słabiej. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych, zwłaszcza w pobliżu miejsc rekreacji lub wypoczynku, oraz w pasach zieleni przy ciągach komunikacyjnych: przejściach, ścieżkach, chodnikach, czyli wszędzie tam, gdzie przechodzący lub odpoczywający ludzie będą czuli piękny zapach kwiatów. Krzewy ładnie prezentują się sadzone w formie niskich żywopłotów. Rośliny można uprawiać także w ogrodach dachowych oraz w pojemnikach ustawianych na balkonach, tarasach lub w kawiarnianych ogródkach.