Stara francuska odmiana wyhodowana przez
Victora Lemoine w XIX w. Z tej krzyżówki P.coronarius x P.microphyllus powstało
wiele popularnych odmian określanych jako grupa Lemoinei. Oryginalna roślina to
niewielki krzew o luźnym pokroju, z pędami łukowato rozpostartymi. Rośnie
szybko. Docelowa wielkość to 1-1,5 m wys. i szer. Liście zielone, eliptyczne, z
brzegiem nieznacznie ząbkowanym, krótkoogonkowe. Kora brązowa, łuszcząca się.
Kwiaty czystobiałe, pojedyncze, o śr. 2,5 cm, złożone z czterech płatków korony
i kilkunastu złotych pręcików w centrum, silnie pachnące, zebrane w kiście po
3-7, rozwijają się w końcu VI. Kwitnie bardzo obficie. Najlepiej rośnie na
glebach gliniastych, przepuszczalnych, wapiennych lub obojętnych, na
stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Roślina wytrzymała na niskie
temperatury, suszę, warunki miejskie i zanieczyszczenia przemysłowe. Niestety
często jest porażana przez mszyce i wymaga prostych oprysków. Co kilka lat warto
dokonać radykalnego cięcia krzewu w celu odmłodzenia. Cięcia dokonuje się po
kwitnieniu. Roślina niezastąpiona w ogrodach zapachowych i małych ogrodach
przydomowych.
Udostępnij to porównanie znajomym: