Wolno
rosnące, nieduże drzewo dorastające do 10-15 m wysokości, o gęstej, kulistej
lub owalnej koronie. Liście dłoniasto złożone, o listkach (5-7),
ciemnozielonych, sztywnych, często wybrzuszonych lub pofalowanych, silnie
błyszczących.
Kwitnie
z początkiem czerwca. Kwiaty zebrane na szczytach gałęzi w stożkowate
wiechy są krwistoczerwone - najciemniejsze z odmian tego
kasztanowca.
Owoce
nieliczne, wyraźnie mniej kolczaste niż owoce kasztanowca pospolitego,
a kolce delikatniejsze i często nieregularnie rozmieszczone na
łupinach.
Odmiana
powstała w Trianon we Francji w 1858 roku.
Stosunkowo
odporna na mróz (strefa 5b).
Tolerancyjna
względem podłoża. Dobrze rośnie na glebach umiarkowanie wilgotnych,
o odczynie lekko kwaśnym i obojętnym.
Wymaga
stanowiska półcienistego lub słonecznego.
Polecana
do parków, zieleni osiedlowej i ogrodów przydomowych. Sadzi się ją jako
soliter lub w grupach krajobrazowych. Polecana do nasadzeń przyulicznych
i przydrożnych.
Spośród
wszystkich odmian kasztanowca czerwonego jest, ze względu na kolor kwiatów,
najcenniejsza, choć u nas zdecydowanie niedoceniona i niesłusznie
zapomniana.
Dość
odporna na szrotówka kasztanowcowiaczka.
Udostępnij to porównanie znajomym: