Sosna limba

Drzewa dorastające do około 20-25 m wysokości, chociaż w ogrodach rzadko przekracza wysokość 15 m. Korona gęsta, wąsko- lub szerokojajowata. Starsze drzewa nieco rozszerzone u góry. Drzewa rosnące na wolnej przestrzeni bardzo długo są ugałęzione do samej ziemi. Wzrost bardzo powolny.
Igły dosyć sztywne, zebrane w pęczkach po pięć, drobno piłkowane, długości do 12 cm. Zielone z białymi liniami aparatów szparkowych.
Szyszki pojawiają się w 20-25 roku życia (u egzemplarzy szczepionych wcześniej). Są one krótkie, grube, jajowate, długości 5-8 cm i średnicy 3-6 cm, w młodości fioletowe. Łuski krótkie z piramidalnym uwypukleniem na końcu. Szyszki dojrzewają w drugim roku, opadają w całości i rozpadają się na ziemi.
Nasiona duże, bez skrzydełek, 1,2 cm długości i 6-7 mm średnicy, są one jadalne i smaczne.
Występuje naturalnie w górach Europy Środkowej (Alpy i Karpaty). W Polsce gatunek prawnie chroniony, rosnący jedynie w Tatrach Wysokich.
Odporny na mróz (strefa 4).
Najlepiej rośnie na glebach przeciętnych, świeżych, próchnicznych i przepuszczalnych, o odczynie kwaśnym. Powinien rosnąć na stanowiskach nasłonecznionych oraz w warunkach dużej wilgotności powietrza. Jest gatunkiem tolerancyjnym, znoszącym nieco trudniejsze warunki. Dość odporny na zanieczyszczenia przemysłowe.
Polecany do parków i ogrodów przydomowych, gdzie sadzi się go pojedynczo lub w grupach na trawnikach, rabatach i wrzosowiskach. Bardzo dobre drzewo do nasadzeń krajobrazowych.